نیمای نسرین امروز سه ساله شد، بی حضور مادر و بی بوسه ای که او برگونه اش بنشاند. امروز نه تنها نسرین ستوده اجازه نداشت در جشن تولد سه سالگی پسرش حضور یابد، بلکه حتی حق گفتگویی کوتاه با کودک خود را نیز نیافت!

اما، مگر این نیست که ما همه از یک تباریم؟ مگر ما همگی در عهدی ناگفته، پیمان نبسته ایم تا همواره همراه هم باشیم؟ مگر همواره این نسرین نبود، که با آن لحن آرام و شیوه شمرده سخن گفتنش آرامش بخش خانواده های ما بود، آن گاه که آنان مضطرب از بازداشت ما بودند؟

این بار ما بر آن شدیم تا انیس تنهایی کودکان نسرین باشیم، و حق دوستی را، گرچه اندک ادا کنیم، و گردهم آمدیم تا جشن کوچکی برای سه سالگی نیما بگیریم. با اشک هایی که پنهانشان می کردیم و خنده هایی که شادمانه سر می دادیم. گرد هم آمدیم تا مهراوه ۱۲ ساله را که مهربانی و متانتش نشان از نسرین دارد، و این روزها می کوشد تا جای خالی مادر را برای برادر کوجک خود پر کند، تسلی بخشیم. گرد هم آمدیم تا به همسر فداکار نسرین بگوییم که تا چه حد خود را وامدار نسرین می دانیم، در دفاع بی دریغش از هر چه انسانی است.

***
نسرین ستوده، ۱۳ شهریور ماه در پی احضار به دادسرای مستقر در اوین، بازداشت شد. منزل و محل کار وی، هفته‌ پیش از بازداشت هدف بازرسی نیروهای امنیتی قرار گرفته بود که در جریان آن، بخشی از اسناد و مدارک و کیس کامپیوتر وی، همسر و فرزندانش ضبط شد. طبق اظهارات وکیل مدافع نسرین ستوده، طی شش روزی که ایشان در بازداشت هستند، در سلول انفرادی نگهداری می شوند.